MÜ EVİ II

Bu yapı, Kayseri’nin sert iklimi ve güçlü coğrafi karakteri içinde, Erciyes Dağı manzarasını bir arka plan değil, tasarımın asli bileşeni olarak ele alan bir konut kurgusu üzerine şekillenmiştir. Kütle organizasyonu; manzaraya yönelen, geri çekilen ve boşluklar yaratarak manzarayı iç mekâna taşıyan bir kompozisyon mantığıyla oluşturulmuştur.

Cephede kullanılan düz ve yalın geometriler, Erciyes’in masif ve zamansız siluetiyle bilinçli bir karşıtlık kurar. Taş kaplı düşey kütleler, dağın jeolojik katmanlarını çağrıştıran bir ağırlık ve süreklilik hissi üretirken; beyaz, hafif ve konsol etkisi yaratan üst hacimler manzaraya doğru açılarak mekânsal gerilimi artırır. Bu karşıtlık, yapı ile doğa arasında fenomenolojik bir diyalog kurmayı hedefler.

Geniş cam yüzeyler yalnızca görsel bir açıklık sağlamakla kalmaz; gün ışığının mekân içinde farklı zamanlarda yarattığı değişimleri görünür kılar. Erciyes’in sabah sisi, kışın sert ışığı ve gün batımındaki renk kırılmaları, iç mekân deneyiminin bir parçası hâline gelir. Böylece yapı, sabit bir nesne olmaktan ziyade, zamanla ve manzarayla birlikte dönüşen bir deneyim alanı olarak algılanır.

Zeminle kurulan ilişki, sert–yumuşak yüzey geçişleriyle kademeli olarak çözülmüş; açık alanlar iç mekânın uzantısı gibi ele alınmıştır. Bu yaklaşım, kullanıcıyı yalnızca yapının içinde değil, çevresiyle birlikte düşünmeye davet eder. Sonuç olarak proje, Erciyes’e bakan bir konut olmanın ötesinde, coğrafyayı hisseden, ışığı ve manzarayı deneyime dönüştüren bir mimari tutum ortaya koyar.